Crieff Cloverleaf 2026 Dag 2

Vroeg in de ochtend kwamen de eerste zonnestralen al weer naar binnen in de hut en even kijkend op de klok zouden we nog 2 uur moeten varen tot aankomst in Newcastle. Dus volop tijd om te ontbijten, alles in te pakken en aangekleed in motorrij tenue weer richting dek 5 te gaan. Als je deze route al wat vaker hebt gebruikt, dan weet je dat je op de meest ongunstige plek staat en dat je als laatste bij de douane komt in de rij. Dat gaf nog even de gelegenheid om met de jongens uit Cottbus te praten over hun plannen en die te spiegelen aan die van ons.

Bij de douane in de haven liep de vertraging alleen maar verderop, want niet alleen achteraan in de rij, maar ook nieuwe medewerkers, die onder toezicht van een supervisor aan het werk waren. Dus alles volgens de procedures: helm af, paspoort en foto controle, kom je voor zaken of als toerist, hoe lang blijf je en welke accommodatie heb je waar geboekt… Pfft, je zult diezelfde vragen 50 keer moeten stellen aan de berijders en passagiers van de Triumph club en dan net doen of je de antwoorden voor het eerst hoort. Bewondering van mijn zijde voor het geduld van iedereen.

Onze eerste bestemming was New York om bij de plaatselijke Shell de tanks van de 3 motoren te vullen. De dame aan de kassa was niet zo gecharmeerd van onze manier om alles achter elkaar af te tanken, want blijkbaar mocht je niet met een tank pistool in je hand op de motor zitten. Dus onze procedure een beetje aangepast en toen mochten we doorgaan.

Onderweg naar onze eerste bestemming Holy Island werden we in gehaald door onze Duitse vrienden, die nog langer in de rij hadden gestaan. Maar blijkbaar onderweg hadden ze hun plan gewijzigd, want toen wij foto’s aan het maken waren bij de Lindisfarne Causeway kwamen ze weer voorbij gereden. De verbindingsweg staat bij vloed zo’n 2 meter onder Noordzee water en valt 9 uur droog bij eb, waardoor je volgens de getijden tabel het eiland kunt bezoeken. Halverwege staat een reddingshut op palen, mocht je toch bij opkomend tij weg worden gespoeld, kun je daar je tijd veilig doorbrengen.

Volgende stop was het station van Heatherslaw. Beginpunt van de smalpoorverbinding naar Ford en Etal met een schattig klein stoomlocomotiefje. Maar bij het station zat ook een hele goede tearoom met zelfgemaakte scones, pies en cakes. Dus een perfecte lunchplek, waarbij je dan ook nog in de water aangedreven korenmolen kunt kijken of luisteren naar storytellers over de regio Northumberland.

Vorig jaar hetzelfde traject gereden en gebaald dat ik een stop over het hoofd had gezien. Als petrolhead moet je ooit eens in het Jim Clark Museum in Duns zijn geweest. Jim Clark was een icoon in het rijtje Formule 1 coureurs, die wereldkampioen zijn geweest. Zo heeft hij ook de Indy races gewonnen en was met Colin Chapman van Lotus een winnend duo. We waren er een half uur voor sluitingstijd en de jongeman aan de kassa vond dat we wel gratis mochten kijken. Mooie geste en als tegenprestatie uit de shop wat leuks gekocht. Kort bezoek maar zeker niet willen missen, want de displays zijn indrukwekkend. Ondertussen was het al laat geworden, dus een bezoekje aan zijn graf in Chirnside overgeslagen.

Niet gepland, maar wel bijzonder was de herdenkingsceremonie in Coldstream. Hier stonden we vooraan in de wegafsluiting om getuige te zijn van het feit dat de Schotse dichter Robert Burns in 1787 voor het eerst de rivier Tweed overstak naar Engeland. Alles wat Schotland Schots maakt was aanwezig: mannen in kilts, doedelzak spelers, blauw-witte vlaggen en een krans met Schotse tekst.

Uiteindelijk net naar 18.00 uur kwamen we aan in Crieff en werden we welkom geheten door de gastvrouw. Dus nog tijd om te dineren in The Tower, bijna een jaar na mijn bezoek op weg naar de Shetland eilanden. De dag afgesloten met een bezoek aan de Co-op om morgen de dag met een ontbijt te kunnen starten …