Reuzengebergte 2026 dag 0

14 augustus 2026 - Almelo, Nederland

Bij de keuze van het Neder Silezië en Bohemen speelden een heleboel zaken een rol.

De reis gaat naar een gebied, waar we slechts 2 keer eerder “onvrijwillig” eerder geweest zijn. De eerste keer was in mijn tijd bij Scania, waar we jaarlijks homologatie vergaderingen hadden op locaties van de VAG-groep en zo kwam ik terecht bij Skoda in Mlada Boleslav. De tweede keer hadden we een aantal overnachtingen gewonnen bij een prijsvraag van een motortijdschrift en kwamen we terecht aan de Duitse kant bij een pension in Eibau.

Bovendien moeten we weer op pad met een goedgevulde beurs (ondanks de lagere prijzen dan in Nederland), want we hebben Poolse zloty’s en Tsjechische kronen nodig om te betalen in beide landen in plaats van euro’s. Bijkomend voordeel is dat het helemaal nog zo ver van Nederland ligt en dus de aanrijroute beperkt is tot één dag.

Misschien zegt dat ook wel iets over de geschiedenis van dit gebied, want hoeveel machthebbers hebben het hier niet voor het zeggen gehad. Als zelfstandig land Koninkrijk Bohemen was het Oostenrijks en daarna Hongaars. Daarna werd het rond de Tweede Wereldoorlog Duits, om vervolgens onderdeel weer onderdeel te worden van Tsjechoslowakije en daarna van Tsjechië. Aan de andere kant in Neder Silezië was het niet veel anders, al hoewel die een langere periode Duitstalig zijn geweest als onderdeel van Oostenrijk en Pruisen. Ook na de Tweede Wereldoorlog werd het onderdeel van Polen. Gevolg is dat het gebied vol staat met burchten en kastelen, paleizen en veel plaatsnamen tweetalig zijn.

We hebben een accommodatie geboekt dicht bij het 3 landenpunt, zodat we alle kanten op kunnen. Het gaat zeker genieten worden op de motor als je de namen Saksische  Schweiz en Reuzengebergte hoort. Dat belooft veel bochten en hoogteverschillen. Die hoogte is deze winter alvast getest door mijn dochter, die in Špindlerův Mlýn oftewel Spindlermühle op wintersport is geweest, vandaar de foto van de bekende witte brug daar over een smalle rivier met de naam Elbe, die steeds breder uiteindelijk voorbij Hamburg in de Noordzee eindigt.

De reis gaat naar een gebied dat even na de val van de muur populair was, maar nu in een Doornroosje slaap is gevallen. Veel natuur, veel bochten, veel hoogte verschillen en bijna geen motorrijder, die je er nog over hoort. Als dat geen uitnodiging is om er heen te gaan.

Ik ben benieuwd wat welk avontuur we hier gaan mee maken. De routes zijn inmiddels al gemaakt en zien er veel belovend en afwisselend uit.

Foto’s

Jouw reactie