Crieff Cloverleaf 2026 Dag 8

Vandaag zit het verblijf in Crieff erop, dus we zetten de wekker wat vroeger om de nodige werkzaamheden te doen, zoals het beddengoed afhalen, de bagage weer in te pakken en op de motor te bevestigen en de kliekjes bij het ontbijt op eten. Rond 9.00 uur zijn we zover en nemen we afscheid van onze gastvrouw van de afgelopen week. We missen het uur verschil met Nederland, want bij de veerboot moeten we voor 16.00 in Newcastle inchecken. Dus veel tijd voor bezoekjes is er dit keer niet, zoals op de heenweg. 

Dus via de snelweg M9 en A68 zakken we snel naar het zuiden af richting Engeland. Spijt krijg ik dat het allemaal snel moet, want waar ik vorig jaar op hetzelfde traject wel kon stoppen in Jedburgh, zie ik nu een groot feest aan mij voorbij gaan. Maar kort daarna slaan we af, de smalle landweggetjes in richting Bonchester Bridge, want ik wil graag nog een keer de doorgaande weg door Kielder Forest & Water rijden. De vorige keer ben ik op de heen weg naar de Shetland eilanden bovenlangs gereden over gravel- en bospaden. We passeren Saughtree en ik probeer nog een blik te werpen op de B&B met station en echte treinen, die ik vorig jaar gefotografeerd heb, maar kan het allemaal net niet goed zien. Want alle aandacht is vereist aan de onvoorspelbaarheid van de schapen en lammetjes, die spontaan alle kanten op schieten bij het horen van het karakteristieke geluid van de één cilinder BMW motoren.

Vertrouwen wekken niet de rode borden "Road Ahead Closed" bij het oprijden van de weg richting het stuwmeer. Even later komen  we terecht in een enduro-rit, die blijkbaar dezelfde route volgen, die ik vorige jaar offroad heb gereden en bij een parkeerplaats worden voorzien van verse brandstof bij een mobiele pomp. Het lijkt top georganiseerd, want even laten zien we een veegwagen met 2 defect motoren op de aanhanger en een 4x4 ambulance in de optocht. Even later passeren we de grens tussen Schotland en Northumberland in Engeland, waar de eerste foto van deze reis is genomen en weer stoppen we om nu een groepsfoto ter herinnering te maken.

Bij Falstone wil ik meer zekerheid hebben over de afgesloten weg en ik had al in mijn hoofd om in het dorp te stoppen. Ter plekke de keuze uit de Blackcock Inn (waar een verlovingsfeestje wordt gehouden) of de wat rustiger Falstone Tearoom. Gekozen voor de laatste optie. Binnen zitten 2 oudere dames te genieten van het thee en gebak en achter de balie de beheerder van het voormalige schoolgebouw. Binnen een mix van winkel, plaatselijke handvaardigheid, schilderijen en een heerlijke collectie gebak. De keuze viel op de worteltaart en de cheesecake en die waren bijzonder lekker in combinatie met de koffie, thee en de cola light. Ik laat hem nog een artikel zien, dat een foto heeft van mij tocht vorig jaar in de actuele uitgave van het Duitse blad Motorrad Abenteuer en hij herkend direct de locatie op de Kielder Dam. Terloops gevraagd of we de weg verder richting Newcastle konden volgen. Gelukkig een positief antwoord en zelfs twee opties : bovenlangs offroad via de Pit Burn of voor de afgesloten brug rechts af langs de North Tyne rivier richting Bellingham. Vanwege het gebrek aan offroad ervaring van mijn dochter gekozen voor het laatste en dat was een  mooie gevorderde rijopleiding, want deze weg had absoluut meer bochten en slechter wegdek dan de doorgaande weg.

Nog een stukje parallel gereden langs Hadrian's Wall waar veel wandelaars onderweg waren bij droog en zonnig weer. Via het Shell tankstation in New York nog even de tank gevuld voor een aangenamere prijs dan in Nederland en uiteindelijk net na 14.00 uur aangekomen in de haven van Newcastle bij de veerboot van DFDS. Gelaten de controles ondergaan bij de incheck procedure  en border control, al hoewel ik me altijd weer afvraag hoeveel vluchtelingen  en goederen het eiland in deze tijd nog proberen te verlaten ... Leuk zijn altijd de gesprekken met medereizigers op motoren. Twee mannen hadden de TET gereden met hun Aprilia Tuareg motoren en het nodige meegemaakt.

Met mijn ervaring van de Zeevaartschool let ik altijd op de gang van zaken aan boord en op het water en mijn oog viel op een reddingsboot bij de pier, wanneer je North Shields verlaat en de Noordzee op vaart. Dit is geen normale locatie voor zo'n boot en inzoomend met mijn mobiele telefoon zag ik dat er een opstapper/bemanningslid van de reddingsboot aan boord was van een nabij gelegen zeilboot. Die had blijkbaar problemen, want even later kwam de reddingsboot weer langszij. 

Onze motoren stonden wel op de slechtste plek aan boord, zodat we morgen als laatste eraf zouden gaan en onze hut was een dek hoger en aan de andere zijde, dus het halve schip rondgelopen om daar te komen. Gelukkig kwamen we een matroos tegen, die ons voor morgen een sluipweggetje aan boord uitlegde en dat hebben we natuurlijk de volgende dag gebruik van gemaakt.

Aangezien de volgende dag naar huis de weersvoorspelling slecht was besloten om via de snelweg te rijden. Maar voor het vertrek van de boot nog even gesproken met een Amerikaan met een Britse motor. Hij had de BMW K1300S van een vriend geleend om ermee in Europa te toeren. Maar die had hem het systeem met de sportkoffers niet uitgelegd. Zo had hij allen de waterdichte binnen tas dicht en niet de kunststof buitenkant. Even een spoedcursus koffers sluiten gegeven, aangezien ik zelf een bijna soortgelijke motor heb. Eeuwige dankbaarheid was het gevolg.

Conclusie : het reisgezelschap heeft genoten van een uitdagende reis, waarbij de West en North loop het leukst waren om te rijden. Mooie routes over wegen, waar we op bepaalde stukken nauwelijks verkeer hebben gezien. Acceptatie voor motorrijders ligt in Schotland aanzienlijk hoger dan de rest van het Verenigd Koninkrijk. Je krijgt voorrang, waar je het niet hebt en op single tracks wacht de automobilist vaker dan je lief is. Vreemd dat dit concept op het vasteland nog geen bekendheid heeft, want alles top geregeld van routes tot weervoorspelling op het traject via de website www. cloverleaf.scot

Op de rotonde voor de deur moesten we wachten achter een Nederlandse Volvo en mijn dochter kijkt me aan met een blik : Zie jij wat ik zie ? De auto heeft een Schotse vlag sticker achterop de carrosserie en dat op nog een 100 meter van huis hebben we allebei een binnenpretje over deze tocht !